wo060831_1.jpg [500x696]
Broszura - str.1

 

wo060831_2.jpg [500x712]
Broszura - str.2

 

wo060831_3.jpg [500x718]
Broszura - str.3

 

wo060831_4.jpg [500x692]
Broszura - str.4

 

wo060831_5.jpg [500x710]
Broszura - str.5

 

wo060831_6.jpg [500x699]
Broszura - str.6

 

wo060831_7.jpg [500x712]
Broszura - str.7

 

wo060831_8.jpg [500x689]

Broszura - str.8

 

 

Wiesław Bystry

CZTERYSTA LAT KOŚCIOŁA W Kwiatkowicach
1606-2006



Choć to nie Warszawa, Kraków, Wadowice,
Jednak brzmi też pięknie - to są Kwiatkowice.
Choć to jest prowincja w cieniu wielkiej Łodzi,
Historia Kwiatkowic inaczej dowodzi.
A na mapie Polski jest to punkcik mały
Lecz w naszym odczuciu obszar okazały.
Chociaż są piękniejsze inne okolice
Lecz najbliższe sercu są nam Kwiatkowice.
Patriotyzm lokalny kierujący nami,
Którego jesteśmy przedstawicielami,
Małą swą ojczyznę tu gloryfikuje,
W której wpływ świątyni wyraźnie się czuje.

Kwiatkowicka świątynio!

Tyś perłą w koronie naszych uczuć, wiary!
Ten kościół wciąż piękny, wciąż młody, choć stary,
Cztery wieki stoi tu na Polskiej Ziemi.
Zawsze jest związany z losami naszymi.
W tych przyjaznych murach pokoleń dziesiątki,
Radując się w święta lub też smucąc w piątki,
Przebywały licznie w celach ukojenia,
Patrząc w święte oczy Matki Pocieszenia.
Madonna tutejsza, Kwiatkowicką zwana,
Czczona tu od wieków i umiłowana,
Prawie Częstochowską drugą nam stanowi,
Święcie tu królując wiernemu ludowi.
Wzięci w Jej opiekę nie błądzimy w cieniach
Gdyż jesteśmy dziećmi Matki Pocieszenia.
Kultowa świątynia w tej dostojnej chwili
Przywołajmy pamięć tych, co kiedyś żyli,
Tych, co swą postawą, swoimi czynami
Wpisali się tutaj złotymi stronami.
Uczcijmy ich pamięć przez uszanowanie,
Gdyż na wiele wieków zasłużyli na nie.

Gdy rozbita kiedyś Polska dzielnicowa
Niszczona od wewnątrz, ustrojem niezdrowa,
Dawno też w sukcesję królowi nie dana,
Zaczęła być z trudem restytuowana.
Wtedy to zasługi oddawał krajowi
Dzielny, prawy rycerz - Marcin Jaksa z Kwiatkowic.
Sztandarowa postać naszej okolicy,
Wielce zasłużona w tworzeniu winnicy,
Jaką się świątynia kwiatkowicka stała,
Gdyż za jego wkładem właśnie tu powstała.
Kanclerz arcybiskup Jarosław Bogoria,
Którego obejmie również pro memoria,
Wybitny mąż stanu wieku czternastego
Podniósł on znaczenie kościoła pierwszego

Gdy parafią wówczas tutaj erygował
Której kształt ówczesny do dziś się zachował,
Ale na podstawie diecezjalnych umów,
Powiększona w przyszłości o wieś Piorunów.
Tak mijały wieki, z nimi wydarzenia,
Szczęściem Kwiatkowice minęły cierpienia
Lub tragiczny w skutkach osady upadek
Gdy Krzyżacy zniszczyli niedaleki Szadek,
Za króla Łokietka państwa restytucja,
Wzmocniona potężnie kraju instytucja
Przez wielkiego potem króla Kazimierza
Do bitwy grunwaldzkiej razem z Litwa zmierza.
Zapewne w tych czasach szło Jaksowe plemię
Bronić przed wrogami swą ojczystą ziemię.
Dawało gościnę rycerzom szlachetnym
Gdy szli do Wolborza przed bojem sławetnym.
W wiekopomnej bitwie miejscowe rycerstwo
Chorągwi Sieradzkiej pomnażało męstwo
I zapewne wtedy także w Kwiatkowicach
Żyła pieśń bojowa. To „Bogurodzica”!
Zwycięstwo Jagiełły dało podwaliny
Pod Polski znamienne późniejsze wyczyny.
Niejeden monarcha z zazdrością się dowie
Jaką tu potęgą są Jagiellonowie.
W tysiącletnich dziejach rodzajem omasty
Za ich panowania Złoty Wiek szesnasty
Pozgonne requiem Średniowiecza cienia
Siły militarnej, myśli Oświecenia
Gdy Złoty Wiek mijał również w Kwiatkowicach
Wszelkie dobro kwitło jak i w okolicach.
Przejawem dostatku, gdy los dobrze czyni
Była tu budowa więc nowej świątyni.
Zacni fundatorzy ze znanego rodu
Zbudowali kościół dla Boga i ludu.
Za miłościwie wówczas panującego
Króla z rodu Wazów, Zygmunta III
Małżonkowie: Kasper Puczek herbu Rola
I Anna z Sarnowa - których wówczas wola
W czyn się obróciła budową kościoła,
Który cztery wieki lud do siebie woła

Chwałę i pamięć u potomnych zyskali
Gdyż również i dla nas ten kościół stawiali.
Przez te cztery wieki ileż tu się działo!
Ileż tutaj ludzi pokornie klękało.
Dwadzieścia pokoleń -licząc jedno życie
Średnio lat dwadzieścia mówi nam niezbicie,
Że ta rzesza ludzka, choć z liczby nieznana
Przychodziła tutaj wielbić swego Pana.
Podczas licznych wojen lub w czasie pokoju.
Wtedy, gdy szli walczyć lub wracali z boju.

Gdy bronili kresów gromiąc Tatarzyna
Lub Szweda gnębili jako i Turczyna.
Tutaj się przed wrogiem okrutnym chowano,
Za Odsiecz Wiedeńską Panu dziękowano
Króla Sobieskiego sławiąc pod niebiosa
Za jego znaczenie w chrześcijaństwa losach.
Gdy w Spokojnej Polsce tu mieszkańcy żyli
Pożogi kozackiej więc nie doświadczyli -
Tu pomordowanym modląc się o spokój,
Bogu dziękowali za zbawienny pokój.
A gdy Insurekcja Kościuszki nastała
Brać chłopska ją dzielnie kosami wspierała.
Matka Pocieszenia swoją świętą dłonią
Tym błogosławiła, co "Żywią y bronią"
Wyzwoleńcze zrywy w dziewiętnastym wieku
Utrwalały wówczas w niejednym człowieku,
Pomimo przegranej, chęć walki i opór
Nie zważając nawet na represji topór.
Patriotyczne Polki roniące łez morze
Wiele lat chodziły wciąż w czarnym kolorze.
Gdy kraj swych obrońców krwią i życiem płacił
Tu opłakiwały utraconych braci.
Tutaj przed ołtarzem emigrantów wielu
Prosiło swą Panią o dojście do celu,
Kiedy to za chlebem w nieznane jechali.
Tu swoją ojczyznę na zawsze żegnali.
A kiedy z popiołów Polonia powstała
Tu Matce Zwycięskiej ludność dziękowała
I świadoma zawsze Jej szczególnej roli
Dzięki Niej wytrwała w okrutnej niewoli.
Gdy totalitaryzm Polskę opanował
Naród swemu Panu wierności dochował
Szukając oparcia w tej pięknej świątyni.
Powierzał swe losy świętej Wybawczyni.
Tyle o historii. Teraz my współcześni
W tym miejscu składamy modlitwy i pieśni,
Bogu tak dziękując za swego rodaka
Największego w dziejach papieża - Polaka
Uznanego również jako już świętego
Wkrótce tuż po śmierci-Jana Pawła II
Z jego pośrednictwem Wszechmogący Panie
Prosimy Cię również o dalsze wspieranie.
Niechaj ta świątynia nam i innym służy,
Niech broni od nieszczęść i dziejowej burzy.
Przez następne wieki niech nadal istnieje
Przyszłym pokoleniom tworząc nowe dzieje.
Za ten Jubileusz i w wierze wytrwanie
Dzięki ci składają wdzięczni parafianie.

Gmina Wodzierady

Realizacja: IDcom-jst.pl